عرضه اولیه سکه یا ICO چیست؟

عرضه اولیه سکه

در صورتی که تا کنون قصد خرید ارزهای دیجیتال از جمله بیت کوین و اتریوم را داشته باشید، احتمالاً با مفهومی تحت عنوان عرضه اولیه سکه یا ICO آشنایی دارید. اگر می‌خواهید سرمایه‌گذاری در بحث ICOها را داشته باشید، بهتر است بدانید که این کار، یک فرآیند پرریسک خواهد بود. چرا که بسیاری از ICOها در اصل کلاهبرداری‌هایی هستند که بسیار واقعی و موجه جلوه می‌کنند. در این مقاله قصد داریم شما را با چیستی و چرایی عرضه اولیه سکه، نحوه تشخیص صحت و سقم یک ICO و ریسک‌ها و فرصت‌هایی که در آنها وجود دارد آشنا کنیم.

عرضه اولیه سکه یا ICO به چه معناست؟

عرضه اولیه سکه یا ICO در واقع یک عرضه عمومی و بین‌المللی جهت جذب سرمایه برای تامین مالی یک پروژه مبتنی بر ارزهای دیجیتال یا اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز است. در ICO افراد می‌توانند با استفاده از دیگر ارزهای دیجیتال مثل بیت کوین، اتریوم و یا پول‌های رایجی چون دلار و ریال، اقدام به سرمایه‌گذاری در پروژه‌ها کرده و در قبال سرمایه‌ خود، توکن مربوطه را دریافت نمایند.

ویژگی جذابی که در مورد ICOها وجود دارد، عدم وجود تشریفات و خط قرمزهای مختلف است. همانطور که احتمالاً می‌دانید، برای خرید یک توکن در عرضه اولیه آن، صرفاً نیاز است که به اینترنت دسترسی داشته باشید. یک شرکت برای عرضه اولیه توکن‌ها یا سکه‌های خود، ملزم به ارائه شفاف نامه یا White Paper است. وایت پیپرها به ارائه توضیحات در خصوص هدف، چگونگی، نحوه سوددهی و چشم‌انداز و نقشه راه پروژه می‌پردازد. معمولاً پروژه‌هایی می‌توانند در عرضه اولیه سکه خود سرمایه زیادی را جذب کنند که شفاف نامه خوب و حرفه‌ای برای پروژه تعریف کرده باشند.

سرمایه‌ای که تا کنون توسط ICOها جذب شده است بسیار چشمگیرند. جالب توجه است که در سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ میلادی، شرکت‌های مختلف ارزهای دیجیتال موفق شدند از طریق ICOها، سرمایه‌ای حدود ۱۲ میلیارد دلار را جمع‌آوری نمایند.

ICO نسخه بلاکچینی کرادفاندینگ!

عرضه اولیه سکه یا ICO را می‌توان نسخه بلاکچینی Crowdfunding در نظر گرفت. عرضه اولیه سکه موفق شده است انقلابی را در دنیای ارزهای دیجیتال ایجاد کند که باعث افزایش بهره‌وری برای راه‌اندازی پروژه‌های بلاکچینی شده است.

عرضه اولیه سکه، ساده‌ترین شیوه برای توسعه‌دهندگان برنامه‌های غیرمتمرکز یا DApps برای جمع‌آوری سرمایه و تامین هزینه‌هاست. به صورتی که هر شخص می‌تواند به راحتی، با استفاده از جمع‌آوری سرمایه‌های عمومی و ارائه شفاف نامه خود، توکن‌های خود را به عرصه فروش گذاشته و سرمایه لازم برای راه‌اندازی پروژه را دریافت نماید.

اتریوم و موجی جدید در ICO

تا پیش از روی کار آمدن اتریوم، خبری زیاد از عرضه اولیه سکه وجود نداشت. برای اولین بار در ماه جولای ۲۰۱۴ میلادی، اتریوم توانست سرمایه‌ای معادل ۱۸.۴ میلیون دلار را برای راه‌‌اندازی شبکه بلاکچین خود جمع‌‌آوری نماید. در حال حاضر، با موفقیت‌هایی که اتریوم کسب کرده است، از عرضه اولیه سکه به عنوان روشی مطمئن و ایمن برای تامین مالی پروژه‌های بلاکچینی یاد می‌شود.

البته با تمام مزایا و ویژگی‌هایی که در عرضه اولیه سکه یا ICO وجود دارد، لازم است بدانید که امکان و احتمال کلاهبرداری در این روش‌ها نیز بسیار است. چرا که بسیاری از افرادی که با وعده‌های آن‌چنانی به معرفی پروژه‌های خود می‌پردازند، در نیت چیزی جزء تلکه کردن و جمع‌آوری پول نداشته و بعد از اینکه مبلغ مورد نظر را کسب کردند، دیگر خبری از پیشرفت پروژه‌ها نخواهد بود!

Initial Coin Offering

ICO در واقع مخفف عبارت Initial Coin Offering است که معنی آن، همان عرضه اولیه سکه است. ما در عصری زندگی می‌کنیم که از همه جهات با تکنولوژی و فناوری‌های دیجیتال محصور شده‌ایم. روز به روز نیز این حصار بزرگتر می‌شود و جنبه‌های جدیدی از زندگی را در بر می‌گیرد. ساعت‌های دیجیتال، عکس‌ها و تلویزیون‌ها و بازاریابی دیجیتال و در آخر نیز، پول و ارزهای دیجیتال! به همین دلیل اصلاً بی‌دلیل یا باعث تعجب نیست که از مفهومی همچون سهام دیجیتال نیز بشنویم و بدانیم. عرضه اولیه سکه شباهت بسیار به عرضه اولیه عمومی سهام یا IPO دارد. IPO در جهان بسیار شناخته‌ شده‌تر از ICO است. اما این دو، تفاوت‌هایی با هم دارند.

تفاوت ICO و IPO در چیست؟

از عرضه اولیه سهام یا IPO با هدف جمع‌آوری سرمایه برای شرکت‌هایی استفاده می‌شود که سابقه کار چند ساله داشته و در طول فعالیت خود، سود‌آوری‌ها و موفقیت‌هایی نیز داشته‌اند. این در حالی است که عرضه اولیه سکه یا ICO برای شرکت‌هایی که هنوز پا نگرفته‌اند یا اصطلاحاً استارتاپ‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. به همین دلیل، ریسک سرمایه‌گذاری در ICOها به مراتب بیشتر از IPO است.

به این منظور که سهام شرکت شما برای عرضه اولیه ارائه شود، لازم است که شرکت‌تان دارای شرایط و ویژگی‌هایی باشد که طبق چارچوبی مشخص تعیین می‌شوند. اما برای عرضه اولیه سکه تنها چیز‌هایی که لازم دارید، یک ایده، برنامه‌نویس و دسترسی به اینترنت است! البته که کار به این سادگی‌ها نیز نمی‌باشد و پیچید‌گی‌های بسیار در عرضه اولیه سکه وجود دارد که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت.

برای سرمایه‌گذاری در عرضه اولیه سهام یا IPO لازم است که کد معاملاتی و کارگزاری و نیز کد احراز هویت داشته باشید. اما برای شرکت در عرضه اولیه سکه و ارائه توکن‌های شرکت‌تان، هیچ نیازی به هیچ یک از آن‌ها نخواهید داشت و هر کس که دسترسی به اینترنت داشته باشد می‌تواند توکن شما را بخرد و در پروژه‌تان سرمایه‌گذاری نماید.

با خریدی که در عرضه اولیه سهام یا IPOها انجام می‌دهید، به اندازه سهم‌تان در سود و ضرر شرکت سهیم خواهید بود. اما در عرضه اولیه سکه یا ICOها هیچ تضمینی برای اینکه در سود و ضرر آن شریک باشید وجود ندارد. البته این امر، بستگی به ساختار توکن و کدنویسی‌های آن و نیز اهداف پروژه نیز دارد.

ICO در بستر بلاکچین اتفاق می‌افتد!

عرضه اولیه سکه، منحصراً در بستر بلاکچین صورت می‌گیرد و ساختار آن کاملاً غیرمتمرکز است. اما برای عرضه اولیه سهام این مورد صحت نداشته و ارائه IPOها می‌توانند به شکل‌های مختلف صورت گیرند. بهرحال تا اینجا لازم دانستیم که تفاوت‌های عرضه اولیه سکه و عرضه اولیه سهام را برای شما گوشزد نمائیم. به این ترتیب خواهید توانست تصمیم‌گیری بهتر و تصوری دقیق‌تر از این موضوع داشته باشید تا در گام اول، از سقوط به دره‌های کلاهبرداری پرهیز نمائید.

مروری بر تاریخچه عرضه اولیه سکه یا ICO

اولین ارز رمزنگاری شده که با استفاده از عرضه اولیه سکه روی کار آمد، ریپل بود. این اتفاق در سال ۲۰۱۳ میلادی به وقوع پیوست. بنیاد ریپل از اوایل سال ۲۰۱۳ شروع به توسعه سیستم پرداخت ریپل نمود و نزیک به ۱۰۰ میلیارد توکن XRP تولید کرد. این شرکت موفق شد بسیاری از توکن‌ها را از طریق ICO فروخته تا سرمایه لازم و کافی برای توسعه پلتفرم خود را تامین نماید.

در اواخر سال ۲۰۱۳، مسترکوین، با امضای قراردادی برای ایجاد لایه‌ای برای اجرای قراردادهای هوشمند و توکنیزه کردن تراکنش‌های بیت کوین، موفق شد عرضه اولیه سکه موفقی داشته باشد. این پروژه نیز با جذب سرمایه‌ای که از طریق فروش توکن‌های خود انجام داد، توانست سرمایه‌ای برای تامین هزینه‌ها خود بیندوزد.

در سال ۲۰۱۴ میلادی و در اواسط آن سال، هر واحد اتریوم در ازای دریافت ۰.۰۰۰۵ بیت کوین به فروش می‌رفت. با این کار، بنیاد اتریوم موفق شد سرمایه‌ای حدود ۲۰ میلیون دلار را جمع‌اوری کرده و یکی از بزرگترین تامین مالی‌های جهان را از آن خود کند. همین موفقیت باعث شد تا اتریوم در جهان به یکباره شناخته شده و شهرت زیادی پیدا کند.

ارائه قراردادهای هوشمند یا Smart Contract توسط اتریوم، باعث ایجاد نسلی جدید از ICO ها شد. در حال حاضر بسیاری از پروژه‌هایی که قصد فروش توکن‌ها و عرضه اولیه سکه‌های خود را دارند، از بستر بلاکچین اتریوم به این منظور بهره‌مند می‌شوند.

عرضه اولیه سکه یا ICO چگونه کار می‌کند؟

عرضه اولیه ico

پلتفرم‌هایی همچون اتریوم و نئو، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که امکان طراحی و ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز و اجرای قراردادهای هوشمند را فراهم می‌کنند. این ویژگی باعث می‌شود تا توسعه دهندگان بتوانند از این بسترها برای ارائه ایده‌های خود و عملی کردن آن‌ها استفاده نمایند. در واقع می‌توان گفت که بلاکچین‌هایی همچون اتریوم، به مشابه یک ابرکامپیوتر عمل می‌کنند.

برای تامین مالی پروژه‌ها، توسعه‌دهندگان با ارئه تعداد محدودی از توکن‌های خود اقدام به این کار می‌کنند. محدود بودن توکن‌هایی که در عرضه اولیه سکه به فروش می‌رسند، چند توجیه دقیق و منطقی دارند.

  • تضمین اینکه ICO مورد نظر دارای هدف و آرمانی قطعی و مشخص است.
  • موفقیت نسبی و پیشرفت‌های پله‌ به پله پروژه باعث افزایش تقاضا می‌شود که این امر، باعث افزایش قیمت و بالا رفتن ارزش توکن مورد نظر خواهد شد.

خرید و فروش توکن‌هایی که در عرضه اولیه سکه وجود دارند بسیار راحت است. اگر قصد دارید توکن‌هایی را از یک ICO خریداری کنید، تنها لازم است که مقداری ارز دیجیتال به آدرس فروشنده بفرستید. با این کار، به میزانی که خرید کرده‌اید، توکن مورد نظر را در والت یا کیف پول دیجیتالی خود دریافت خواهید کرد.

بازریابی‌های زیادی تا به حال توسط ICO انجام گریده‌اند. تبلیغاتی که برای عرضه اولیه سکه‌ها انجام می‌شوند، به حدی زیاد بود که شبکه‌های اجتماعی همچون فیسبوک، اینستاگرام و توئیتر، راه‌کاری را اندیشیدند که هرگونه تبلیغاتی که با مضامین این‌چنینی همراه باشد را مسدود نمایند.

اصطلاح توکن در ICO به چه مفهوم است؟

شاید همچنان از به کار بردن اصطلاح توکن در تعاریفی که کرده‌ایم آگاهی نداشته باشید. در دنیای ارزهای دیجیتال، از واژه توکن به کرات استفاده می‌شود. اما با این وجود، هنوز عده بسیاری هستند که با این مفهوم آشنایی ندارند. توکن در واقع نشان دهنده سهام، پول، حق رای و در کل، نشان از مالکیت چیزی در شبکه بلاکچین دارد. توکن‌ها صرفاً و الزاماً محدود به یک نقش در شبکه نیستند و می‌توانند چندین نقش اجرایی یا مدیریتی را در سیستم‌ها از آن خود نمایند.

به بیان ساده‌تر، در دنیای ارزهای دیجیتال، توکن یا Token ارز رمزپایه‌ای است که در بستر بلاکچین ساخته می‌شوند و خود دارای شبکه بلاکچین مستقل نیستند. بنابراین، تفاوت عمده و در واقع، اصلی‌ترین تفاوتی که بین توکن و کوین وجود دارد نیز همین است. برای مثال، ارزهایی همچون اتریوم، بیت کوین و بیت کوین کش، نمونه‌هایی از کوین‌هایی هستند که خود دارای شبکه بلاکچین مستقل هستند. حال آنکه پروژه‌هایی نظیر OmiseGO توکن‌هایی هستند که روی شبکه اتریوم به اجرا درآمده‌اند. البته بسیاری از توکن‌هایی که در ابتدا دارای شبکه بلاکچین مستقل نیستند، با این هدف روی کار می‌آیند که در آینده، بلاکچین خود را داشته باشند.

در ICO کلاهبرداری بسیار است!

همانطور که اشاره کردیم، امکان و احتمال کلاهبرداری و تقلبی بودن پروژه‌هایی که مبتنی بر عرضه اولیه سکه هستد بسیار زیاد است. چرا که ایده فراوان است و برنامه‌نویس هم همینطور! با وجود اینکه تا کنون پروژه‌های ICO مختلفی روی کار آمده‌اند و برخی از آن‌ها نیز موفقیت‌های بسیار کسب کرده‌اند، اما لازم است بدانید که تعداد کثیری از آن‌ها نیز با شکست مواجه شده‌اند. در سال ۲۰۱۷ میلادی، حدود ۹۰ درصد از عرضه اولیه سکه‌ها کلاهبرداری بودند و یا اینکه به نتیجه قطعی و مشخصی نرسیدند. بسیار از آنان نیز در مسیر توسعه خود شکست خوردند.

در اکثر کشورهای جهان، قوانین تعریف شده و مشخص برای عرضه اولیه سکه وجود ندارد. به دلیل اینکه تمام فرآیند عرضه اولیه سکه و جمع‌آوری هزینه‌ها به صورت آنلاین انجام می‌شود، در حال حاضر نمی‌توان به صورت دقیق و مشخص روی آن‌ها نظارت کرد. به همین دلیل، راه برای کلاهبرداران و افراد سودجو بسیار باز است! همچنین که عدم وجود آگاهی و کمبود اطلاعات نیز به این امر بسیار کمک می‌کند. از طرف دیگر، بسیاری از این پروژه‌ها برای تامین مالی خود، درخواست بیت کوین و اتریوم دارند. به همین دلیل، در صورت متضرر شدن، شانسی برای تعقیب و پیگیری متهمان و مجرمان اینترنتی نخواهید داشت.

کلاهبردارانی که در این عرصه فعالیت می‌کنند، با طراحی پروپوزال‌ها و وب‌سایت‌های شیک و شکیل، انجام تبلیغات خلاقانه و جذاب و وسوسه افراد، سرمایه آنان را جذب کرده و در ازای آن چیزی تحویل نمی‌دهند. نکته ضروری و قابل توجه این است که جذب سرمایه، همواره به شکل پول و منابع مالی نیست. بلکه پروژه‌های بسیاری هستند که در قالب یک بدافزار، روی سیستم عامل گوشی یا کامپیوتر شما نصب شده و از سخت‌افزارهای شما به منظور رسیدن به هدفی دیگر استفاده می‌کنند. هرچند که ممکن است همه امکاناتی که وعده آن را می‌دهد، رایگان باشد.

حال ببینیم که چطور می‌توانیم تشخیص دهیم که عرضه اولیه یک سکه تا چه حد می‌تواند معتبر و مطمئن باشد؟

یک مقاله کاربردی و مفید دیگر نیز مطالعه کنید:۵۰اشتباه رایج سرمایه گذاری در ارز های دیجیتال

روش‌های تشخیص معتبر بودن یک ICO چیست؟

همانطور که گفتیم، بسیاری از ICO ها ممکن است کلاهبرداری باشند یا نتوانند آنطور که ادعا می‌کنند از عهده انجام تعهدات خود برآمده و در مسیر پیشرفت و توسعه خود شکست بخورند. به همین دلیل بسیار ضروری است که سرمایه خود را برای خرید توکن‌هایی خرج کنید که شانس و اقبال بیشتری برای موفقیت دارند و هدف‌شان واقعاً رسیدن به دستاوردی جدید در صنعت آی‌تی است. خوشبختانه برای تشخیص این مورد، روش‌هایی وجود دارد. با قرار دادن ملاک‌هایی که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم، خواهید توانست تشخیص دهید که آیا سرمایه‌تان را خرج توکن مورد نظر کنید یا خیر!

چند راه‌کار کلی برای تحقیق در مورد ICO

  • حتماً وایت پیپر یا شفاف نامه مربوط به پروژه را مطالعه کنید. در White Paper مرتبط با توکن مورد نظر، صحبت‌هایی در خصوص هدف پروژه، نحوه عملکرد، چشم‌انداز، میزان سرمایه لازم و نحوه ارائه آن خواهد شد. توکنی که نتواند به صورت دقیق به تمام جنبه‌های آن پرداخته و چشم انداز و نقشه راه را مشخص نکند، قطع به یقین نخواهد توانست عملکرد خوبی نیز داشته باشد.
  • در شبکه‌های اجتماعی تحقیق کنید و ببینید که دیگران در مورد آن پروژه چه می‌گویند. خوشبختانه، بعد از گذشت بیش از یک دهه از روی کار آمدن پروژه‌های بلاکچینی، جامعه‌ای مخصوص این موارد تشکیل شده است که صحبت‌های تخصصی و موثقی در مورد ایده‌ها زده می‌شود. با مراجعه به شبکه‌های اجتماعی یا سایت‌های مرتبط خواهید توانست ببینید که ICO مورد نظر چگونه توانسته است رتبه‌ای را کسب نماید.
  • به دنبال توکنی باشید که در پیش اکثریت افراد شناخته شده و در دنیای ارزهای دیجیتال و جامعه کریپتوکارنسی‌ها مورد تائید واقع شده است.
  • عرضه اولیه سکه و ICO باید حتماً تیم پشتیبانی مشخص و سایت مخصوص به خود را داشته باشد. در خصوص سابقه و تجربه تیمی که در پشت توکن و پروژه مورد نظر قرار دارد تحقیق نمائید. در صورتی که چهره‌های موفق و سرشناسی پشت آن باشند، به احتمال زیاد پروژه مورد نظر نیز خواهد توانست موفقیت‌های زیادی را کسب نماید.
  • عقل را چراغ راه‌تان قرار دهید. بسیاری از ICO ها با وعده پولدار شدن و بازگشت حجم زیادی سرمایه قصد دارند شما را ترغیب به خرید نمایند. هیچ‌گاه با چنین وعده‌هایی، اغوای سرمایه‌گذاری به سرتان نزند. چرا که احتمال مال باخته شدن شما بسیار بالا خواهد بود. همواره پروژه مورد نظر را از جنبه‌های مختلف بررسی کنید و به صورت منطقی و نه احساسی، به آن نگاه کنید.

مزایا و معایب عرضه اولیه سکه چیستند؟

خب با اینکه کم کم به انتهای مقاله نزدیک می‌شویم، می‌توان گفت که همه گفتنی‌های لازم و ضروری را گفته‌ایم. در انتهای مقاله بد نیست که نگاهی تیتروار و گذرا به مزایا و معایب و جمع‌بندی نهایی از صحبت‌هایمان را داشته باشیم. در مورد عرضه اولیه سکه، مزایا و معایبی وجود دارد.

مزایا این روش را می‌توان در عناوین زیر خلاصه کرد:

  • دسترسی سریع و سهل برای سرمایه‌گذاران و شرکتی‌های نوپا
  • دسترسی به صورت آنلاین برای خرید و فروش یا معاوضه
  • امکان نقدشوندگی زیاد
  • حذف کاغذبازی و تشریفات اداری
  • احتمال بازدهی زیاد و چندین برابر شدن سرمایه‌ها

معایبی که در خصوص عرضه اولیه سکه دارد نیز کم نیستند. به نوعی می‌توان گفت که کفه ترازو مزایا و معایب ICO ها به یک اندازه هستند. معایبی که در خصوص ICO وجود دارد نیز به ترتیب زیر خواهند بود:

  • نوسانات بالای قیمت ارزهای دیجیتال و توکن‌ها به دلیل ورود ایده‌های قوی‌تر و پروژه‌های جدیدتر
  • وجود کلاهبرداری‌های بسیار
  • شکست خوردن ایده‌های توکن‌ها
  • نرسیدن به سود مطلوب

روش‌های جایگزین ICO

از آنجا که بسیاری از ICO هایی که در دنیای ارزهای دیجیتال نمایان می‌شوند، دارای امنیت کافی و اعتبار نیستند، روش‌هایی برای جایگزین شدن با آنها ابداع شده‌اند. این روش‌ها به شکل‌های مختلف هستند و هر یک، ویژگی‌های خاص خود را دارد که باعث شده است امنیت خاطر خریداران و سرمایه گذاران را تامین نماید. در بین همه روش‌ها، دو مورد از آنها با استقبال و اقبال بیشتری روبرو شده‌اند.

عرضه اولیه صرافی یا IEO

عرضه اولیه صرافی یا IEO مخفف عبارت Initial Exchange Offering است. تفاوت اصلی که این مورد با ICO دارد در این است که عرضه آن، توسط یک صرافی و به نمایندگی از شرکتی تازه تاسیس انجام می‌شود. هدفی ه این روش دنبال می‌کند نیز همچون ICO ها برای تامین مالی پروژه‌هاست. صرافی‌های ارزهای دیجیتال با تائید هویت و تحقیقی که در این خصوص می‌کنند، تا حد زیادی از کلاهبرداری بودن آن‌ها مطمئن می‌شوند.

عرضه اولیه توکن اوراق بهادار یا STO

این مورد دارای بیشترین امنیت است. عرضه اولیه توکن اوراق بهادار یا Security Token Offering روشی بسیار مطمئن است. در این روش، توکن‌هایی که قرار است برای عرضه اولیه به اشتراک گذاشته شوند، باید به عنوان اوراق بهادار ثبت شده و از یک سری مراحل و فیلترهای قانونی گذر نمایند. در این روش‌، توسعه دهندگان و تیم‌های پروژه، به طور کامل مورد ارزیابی و تائید صلاحیت قرار می‌گیرند. همچنین ایده‌ها و توجهیات طرح نیز مورد بررسی قرار می‌گیرند تا از امنیت و صحت و سقم آن‌ها مطمئن شوند. بنابراین می‌توان گفت که سرمایه‌گذاری در STO می‌تواند مطمئن‌ترین روش برای خرید توکن باشد.

پیشنهاد می کنیم مقاله چگونه در ارز دیجیتال سرمایه گذاری کنیم (راهنمای گام به گام) را مطالعه کنید.

در نتیجه !

سال‌های اخیر، بازار عرضه اولیه سکه در کشورها و جوامع مختلف بسیار داغ بوده است. به همین دلیل، لازم است که آگاهی خود را در این زمینه بالا برده و با چیستی و چرایی توکن‌ها و نحوه عرضه اولیه سکه آشنایی داشته باشید. چرا که به هر حال، روز به روز دنیای ما به سمت تکنولوژیک‌تر شدن پیش می‌رود و بودن و فعالیت در این زمینه به شما کمک می‌کند تا آینده خود را برنامه‌ریزی نمائید. باید منتظر باشیم تا ببینیم در سال‌های آینده، چه قوانینی برای ICOها تدوین خواهند شد. نظارت در این خصوص باعث می‌شود تا امکان کلاهبرداری و از دست رفتن سرمایه‌های شخصی و شرکتی، تا حد زیادی کاهش یابد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *